Bolimuszka jesienna, (bolimuszka kleparka)
(Stomoxys calcitrans)

Opis ogólny

Bolimuszka jesienna zasługuje na szczególną uwagę ze względu na kłująco-ssący aparat gębowy. Żywi się krwią człowieka i zwierząt, pobiera pokarm co 2-3 dni. Podczas spoczynku ma charakterystyczną postawę z odwłokiem nieco pochylonym do dołu. Wtedy można zaobserwować kłujkę skierowaną ku przodowi. Barwa szaro- czarna z podłużnymi ciemniejszymi pręgami na tułowiu. Są powszechne w budynkach inwentarskich, gdzie żerują na zwierzętach.

Biologia, rozwój

Samica składa do 600 jaj w ściółce z nawozem, jednorazowo do 80 szt. Larwy wylęgają się po 2-3 dniach i rozwijają się w oborniku lub gnojowicy Po około 3 tygodniach larwa migruje do suchych miejsc, gdzie buduje poczwarkę. Po następnych 1-2 tygodniach wylatują dorosłe muchy, które żyją 3-6 tygodni. Bolimuszka bardzo boleśnie kłuje i wysysa krew. Mechanicznie może przenosić zarazki chorobotwórcze.

Zwalczanie

Ze względu na charakterystyczny aparat gębowy, zwalczanie tej muchy musi zostać przeprowadzone w odmienny sposób aniżeli muchy domowej. Do zwalczania bolimuszki nie nadają się preparaty – trutki o działaniu pokarmowym. Zwalczanie można przeprowadzić przy użyciu preparatów kontaktowych opryskując powierzchnie, na których ta mucha chętnie przesiaduje. Lepsze jednak rezultaty daje aerozolowanie wnętrz budynków przy pomocy gorącej lub zimnej mgły. Znaczne ograniczenie liczebności tych much daje zastosowanie larwicydów do zwalczania larw rozwijających się na nawozie.